อัพเดท ความรัก ♥ ในเดือนแห่งความรัก

หมีตัวแรกในปีแรกที่รู้จักกาน จำได้ว่า ไม่ได้ให้เนื่องในวันใดๆทั้งสิ้น

.

แต่ให้เพราะม๋าบุ้งบอกว่าเห็นแร้วอยากซื้อให้ ตั้งชื่อให้ด้วยว่า วินเนอร์

นี่คือ น้องหมีน้อยชมพู มอบหัวใจสีแดง ที่เราให้กะเดียร์บุ้ง เมื่อวันที่ 14

.

การ์ดใบน้อยๆของเรา ที่รีบเขียน กลัวม๋าบุ้งแต่มาเห็นตอนเขียน แต่ก้อเห็นอ่ะแหละ

.

กะการ์ดใบน้อยๆของม๋าบุ้ง ที่แอบเขียนตอนเราลงไปอาบน้ำ (ลายมือมะพัดตะนาเยย -_-')

.

พวงกุญแจรถ playboy สีชมพูหวาน ที่ได้มาด้วยราคา discount

.

.

.

ไม่ค่อยได้อัพเดทเรื่องความรักเรย เด๋วจะลืมซะ

.

คบกานมา 5 ปี เหมือนจะผ่านไปไวยังกะโกหก

.

เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะไม่เคยทะเลาะกาน มานก้อต้องมีบ้างหละ

.

ในช่วงปี 2 ปีแรก มานเป็นช่วงที่ต้องปรับตัวกับการมาอยู่ด้วยกาน ยากเหมือนกานนะ

.

บ่อยครั้งที่ม๋าบุ้งต้องร้องไห้เพราะเรา ... ส่วนเราเองก้อขี้โมโห งุงิ ม๊ากๆ

.

เพราะเราเองอยู่คนเดียวมาหลายปี ก่าที่จะยอมสละโสดอ่า มานไม่ชินมั้ง

.

บางทีทเลาะกานเสียงดังใหญ่โต สุดท้ายก็นอนเตียงเดียวกานอยุ่ดี

.

มาตอนนี้ ไอ้ที่ทะเลาะกานมานหายไปหมดหละ

.

เพราะมานกลายเป็นยิ่งก่าแฟนกาน คือเป็นที่รักของกันและกัน เป็นเพื่อน เป็นพี่เป็นน้อง ซึ่งมานผูกพันกานมากมาย

.

อย่างที่ม๋าบุ้งพูดบ่อยๆว่า ถ้านอนคนเดียวนอนไม่หลับแร้วอ่ะ

.

ประมาณ ...ฉันคงนอนไม่หลับ ถ้าไม่กลับพร้อมเทอ 5 5 5+

.

ที่ผ่านมาที่ยังคงเส้นคงวา เสมอต้นเสมอปลายอยู่คือ

.

ความขี้หงุดหงิดของเรา ที่ไม่สามารถลดลงได้เรย ม๋าบุ้งบ่นย่อยๆว่ามานมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

.

พยายามแร้วอ่ะ อากาศมานร้อนขึ้นมั้ง เรยงุงิได้บ่อยๆ แม้เรื่องเล็กๆน้อยๆ

.

ยังดีนะที่ม๋าบุ้งเป็นคนที่เย็นได้เวลาที่เราฮีทขึ้น ไม่งั้นทะเลาะกานตายไปเรย

.

แต่เอานะ ความรักที่มีให้กานมากขึ้นๆทุกวัน มานก้อพอเพียงแร้วหละที่จะทำให้เรารักกานไปนาน นาน

.

ไม่สัญญาว่า จะรักเทอนานแค่ไหน

.

ไม่สามารถบอกได้ว่ารักเทอมากกว่าใคร

.

แต่ที่รู้ฉันทำทุกอย่างได้เพื่อเทอ...

.

เพราะเทอทำให้ความรักของฉันมีค่า และมีความสุขที่สุด

.

.

เมื่อวานตอนไปซื้อโคมไฟแต่งบ้านกาน แร้วเค้า งุงิ ได้อีก

.

เค้า " ขอโทษ "

.

ปล่อย ปล่อย เค้าไปเหอะนะ เวลาเค้า งุงิ อ่ะ ไม่มีไรหรอก จิง จิง.

.

.

After VaLenTine~*

วาเลนไทน์ปีนี้ไม่ได้ไปไหนเรย อยู่บ้านกะลูกๆสองตัวกะคุงเดียร์บุ้ง

.

แต่แอบให้ของขวัญม๋าบุ้งเปงหมีน้อยสีชมพู ถือหัวใจสีแดง น่าร๊ากๆๆ กะการ์ดน้อยๆ

.

ม๋าบุ้งแอบตกใจนิดนุง ไปซื้อมาตอนไหนฟ่ะ อิอิ แอบบังคับให้เอาไว้ในรถด้วย

.

ส่วนม๋าบุ้งให้ของขวัญเรามาหละอ่ะ เพราะเราเลือกเอง เปงพวงกุญแจ Playboy ของแท้ที่เราอยากได้

.

เปงพวงกุญแจรถที่เราอยากได้มาตั้งนานละ แต่ไม่ซื้อเพราะเสียดายตังค์

.

แต่ที่ให้ม๋าบุ้งซื้อให้เพราะมานลดราคาจากงานราคาสินค้าแรนด์เนมที่อิมแพค

.

ไปเดินด้วยความมะตั้งใจ เสียดาย ของเรย แต่ไปตอนเค้าจะปิดอ่ะ เสียดายมั๊กๆ

.

.

.

เพราะเวลาที่จะนอนอยุ่บ้านมานน้อยนิด เรยทำให้บางทีไม่อยากออกไปไหน

.

อยู่กานสบายๆแบบนี้จะดีกว่า

.

ตอนแรกม๋าบุ้งจะพาไปดินเนอร์ทริปบนเรือ เราบอกไม่เอาอ่ะ

.

เสียดายตังค์ เวลาไม่กี่ชม.เอง แถมอาหารก้อมีแต่เนื้อ เราไม่กินด้วย มะคุ้มหรอกถ้าจะไป

.

แต่ได้ไปเที่ยวกะเพื่อนๆของม๋าบุ้ง befor valentine แทน เนื่องจากมีงานเลี้ยงราตรี

.

ของโรงเรียนฉลองครบรอบ 30 ปี ไปถึงงาน 2 ทุ่ม จองโต๊ะจีนไว้ 1 โต๊ะ

.

อาหารมิได้เรื่องเรย ไม่สมราคา 3000 เรยอ่ะ โต๊ะเราก้อมีแค่ 8 คนเอง

.

ละโมบจองทั้งโต๊ะ เวงกำ......

.

พอ 4 ทุ่ม ออกจากงานไปต่อกานที่ร้านแถวเกษตร-นวมินทร์

.

พอไป คุ้นๆอ่ะ เพื่อนบอก ก้อร้าน seven เก่าไง ก้อเรยถึงบาง...อ้อ

.

ร้านคนไม่เท่าไหร่ ชอบอ่ะ ตรงที่สามารถสูบบุหรี่ในร้านได้เนี่ย อิอิ

.

แถมร้านปิดเช้าได้อีก แต่ไม่สามารถอ่ะอันนี้ กลับบ้านตี 2 ก้อพอง่วงคด

.

.

.

14 กุมภา ไม่ได้ไปไหน นอนตื่นบ่าย อยู่บ้าน สั่งโออิชิมากิน นานอีกตั้งหาก งุงิ~

.

15 กุมภา ตื่นสายๆ ไปบ้านแม่ม๋าบุ้ง ไปช้าโดนว่าเรย เพราะต้องไปซื้อกระเบื้องปูบ้านใหม่

.

ก้อไม่รุนิว่าคุงแม่ท่านมีธุระตอนเยงต่ออ่ะ ก่าจะไปถึงบุญถาวร ล่อไปบ่าย 2 รึ 3 เนี่ย

.

เลือกกระเบื้องห้องรับแขก ห้องน้ำ ห้องครัว ก้อหมดเวลา เรยลืมซื้อโคมไฟเรย กำจิงๆ

.

ทั้งๆที่ต้องติดโคมไฟก่อน ต้องออกไปซื้อวันนี้อีก เหนื่อยง่ะ เหนื่อยเลือก

.

เบื่อทำบ้านเพราะงี้แหละ กว่าจะเส็ด ก่าจะถูกใจ

.

ไหนจะต้องตกแต่งร้านอีก นึกไม่ออกเรยว่าจะต้องเหนื่อยแค่ไหน พยายามหาคนช่วยอยู่

.

ไม่มีใครหลงกลมาช่วยเรย 5 5 5+

.

สู้ต่อไป ทาเคชิ !!

Party Night

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาเพื่อนชวนไปงานเปิดตัวเหล้ายี่ห้อนึงที่ อตก.

.

นัดเพื่อนที่บ้านออกพร้อมกาน ไปถึงที่ร้านประมาณเกือบ 4 ทุ่ม

.

คนยังไม่เยอะเท่าไหร่ แถมยังลืมเอากล้องไปถ่ายรูปอีกต่างหาก

.

อดถ่ายคอนเสิร์ต Tattoo Colour เรยอ่ะ เสียดาย
.

แถมงานนี้มีเล่นเกมส์เอาบัตรลงทะเบียนมารวมให้ได้ชื่อเหล้า

.

ปรากฎโต๊ะเราได้รางวัลด้วย จากรางวัลแจก 2 รางวัล

.

ให้ม๋าบุ้งเป็นตัวแทนโต๊ะขึ้นไปรับรางวัลกับ แทค วรัญญู

.

งานนี้ที่รักจาได้ออกทีวีอีกด้วย อิอิ

.
น่าจะเป็นรายการ ดาราพาเหรด ช่อง 5 เวลา 5 ทุ่ม

.

และอาจจะได้รางวัลทานอาหารฟรีที่ร้านนี้ด้วย ถ้าที่โต๊ะแดนซ์ถูกใจ

.
คงจะได้เสนอหน้าออกทีวีกานทั้งโต๊ะ แน่นอนงานนี้ 5 5 5

.

ฉลอง Anniverary 4th ด้วยการไปทำบุญ

.

ตั้งใจจะอัพให้เร็วๆแต่ก็ช้าอีกตามเคย

.
Anniverary 4th ของเรากับเดียร์ วันที่ 31 มกราคม

.

.

.

.
ปีนี้ตรงกับวันทำบุญครบรอบวันตายของย่าพอดี

.
เรยได้ไปทำบุญเลี้ยงเพลพระที่เพชรบุรีบ้านเกิดของป่าปี๊

.
ไปกานหลายคน ป่าปี๊ แม่ อาอีก 3 คน น้องชาย น้องสะไภ้

.
ที่สำคัญคุงปู่ กะปู่ใหญ่ โดยการเอารถไปสองคัน

.
ปีนี้อาหารที่ทำเลี้ยงพระก็คือ ก๋วยจั๊บน้ำข้น ถ้าจำไม่ผิด เหมือนปีที่แร้วเรย

.
ออกจากบ้าน 6 โมงโดยม๋าบุ้งเป็นสารถีคันเรา ไปถึงเพชรบุรี สัก 8 โมง

.
ป่าปี๊ต้องไปแวะกินต้มเนื้อที่สถานีรถไฟ เรากะม๋าบุ้งอดกินข้าวเรย

.
เพราะไม่กินเนื้อ แถมร้านก๋วเตี๋ยวหมูไม่ขายอีก

.
เรยต้องกินกาแฟ ปาท่องโก๋กานแทน หิว หิว หิว อ่ะ

.
เป็นโชคที่ดี เพราะตั้งกะปีใหม่มา รถเราได้ออกงานทำบุญ 2 งาน

.
งานแรก เมื่อเดือนที่แร้ว งานทำบุญบ้านป้าม๋าบุ้งก้อรับ-ส่งพระ

.
งานนี้บรรทุกญาติๆไปทำบุญต่างจว.

.
ส่งผลให้เราถูกล็อตเตอรี่เลขท้ายสองตัว ซึ่งเป็นเลขทะเบียนรถเราซะด้วย

.
เป็นล็อตเตอรี่ใบเดียวที่ซื้อที่วัดเมื่ออาทิตย์ก่อนที่พาพ่อของม๋าบุ้งไปทำสังฆทาน

.
ไม่น่าเชื่อเรย ไม่ค่อยจะซื้อหรอกนะ แต่พอซื้อที ถูกรางวัลซะงั้น

.
ปีนี้เราต้องได้รับแต่สิ่งดีๆแน่ๆเรย

.
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบ้านและเรื่องร้านที่เรากำลังทำอยู่

.
ขอให้บ้านเสร็จเร็วๆ เรากะม๋าบุ้งจะได้อยู่เป็นครอบครัวตามลำพัง

.
ไม่รุจะเป็นไง ปกติอยุ่ด้วยกานแหละ แต่อยุ่รวมกับกะที่บ้าน

.
ตอนนี้ต้องแยกออกมาทำกิจการ กับบ้านที่มีแค่เรา 2 คน

.
กับนุ้งแมวอีกฉองตัว จะดูแลไหวไม๊น๊า

.
ว่าไป ยังไม่ได้ไปเลือกกระเบื้องปูพื้นเรย สุขภัณฑ์ด้วย

.
กว่าบ้านจะตกแต่งเสร็จคงได้เลือกกานหัวบานแน่ๆ

.
เพราะเราตั้งใจที่จะออกไอเดียเองทุกอย่างตามที่เราชอบ

.
ม๋าบุ้งก็ตามใจเรา เพราะเชื่อในรสนิยมของเรา

.
แต่ไม่รุจะออกมาเป็นไง แต่จะไม่รีบ จาค่อยไตกแต่งไป

.
กลัวว่ารีบแร้วจะไม่ได้ดั่งใจ

.

.

.
เมื่อตอนที่รวมญาติงานทำบุญย่า ได้มีกิจกรรมที่ทำกานมาตลอด

.
นั่นก็คือ ตั้งวงเล่นไพ่กาน เล่นแบบสนุกๆกานเอง

.
แต่เที่ยวนี้เล่นอยุ่ 2 คืน เชื่อม่ะ กลับมาเงินเท่าเดิมเป๊ะกะที่เอาลงไปเล่นเรย

.
แปลกมากๆ เพราะปกติเราเล่นทีไรได้กำไรกลับมาเพียบ

.
แต่ไม่เป็นไร เพราะได้ผลบุญจากการถูกล็อตเตอรี่มาแทน อิอิ

.

.

.

.
ยังไม่ได้ไปฉลองครบรอบกะที่รักกานเรย

.
ไม่รุจะไปไหน ขี้เกียจเป็นทุน เหงหน้ากานทุกวันอยู่แร้ว

.
แต่ก้อคิดๆว่าต้องฉลองหน่อย จะได้ไม่จืดชืด

.
รอรวบยอดวาเลนไทน์ซะดีไม๊ อีกไม่กี่วันเอง เนอะ

.

Mode ::: แอบเอาไดอารี่ของเดียร์มาลง 2

รูปนี่ไม่เกี่ยวหรอกแต่ชอบมากมาก ก้อเรยเอามาลง คริ คริ

.

.

ต่อจากวันก่อน........นั่งรอเวลาเค้ามาเรียกไปสัมภาษณ์....

ระหว่างรอสัมภาษณ์ก้อชโงก ดูกระดาษของคนข้างๆ เนียรๆ ไปเรื่อย 555++เ

ขียนอารายกานบ้างว้า.... ละก้อมีคนมาคุยๆ ถามๆ ด้วยว่ามาสมัครครั้งแรกป่าว (ใช่ๆ)

ระหว่างนั้นพนักงานก้อเรียกรอบแรกไปสัมภาษณ์ คนมาใหม่ก้อมานั่งข้างๆ

อะนะไม่ได้เตรียมปากกามา...(เราใจดี จิงๆ แล้วมะรุจะเขียนอะไรแร้นตะหาก อิอิ จึงให้ยืมปากกาไป)

คุณวินดา วินดา นั้นละ เจ้าหน้าที่มาเรียกแล้ววว ในใจยังห่วงปากกา (แท่งโปรดเขียนดี) เหอๆ

แต่ก้อตามเจ้าหน้าที่ไป มีคนเดินตามมาอีก สองคน....

อีกคนไปนั่งรออีกห้อง อีกคนฟังผิด (เค้าชื่อวินนา ละ อิอิ)

เดินไปรอหน้าห้อง (มีห้องสัมภาษณ์สองห้อง) เราได้ห้องหนึ่งมีคนนั่งรออยู่แร้วสองคน ..

เจ้าหน้าว่าพอคนเดินออกมาได้ยินเสียง กระดิ่งให้เดินเข้าไปเยยอุ๊..

คนห้องข้างเดินออกมาด้วยสีหน้าเจือกๆ แล้วบ่นว่า "ทำไมถามยากจัง"

(โหยยย ช่วยกรุได้เยอะเรย)

ระหว่างรอคนเดินออก เดินเข้า นั่งสมาธิ (จิงๆ ทำใจ (ให้สบาย)) จะได้มะเครียด คิดให้ไว ตอบให้ไว....

สูดลมหายใจเข้า ออก ลึกๆ ระแล้วววววคนสุดท้ายก้อออกมา (น้องเค้ายังไม่ทันเดินออกมาดีเรย)

เสียงกระดิ่งก้อดังขึ้น (อืม..... ลืมบอกไปว่า แต่ละคนใช้เวลาสัมภาษณ์ 15-20 นาทีเองอะ)

ได้เวลาแร้นนน มั่นใจๆๆๆๆเปิดประตูเข้าไปเจอ อาจารย์ 2 ท่าน (ช กะ ญ)

อะก้นยังไม่ติดเก้าอี้เรย ....

คำถามแรก ยิงมา : แนะนำตัวสิ (เราก้อ บรา บร้า บร้า)

คำถามที่ 2 : ถ้าคุณเป็นเส้นใยคุณอยากเปงเส้นใยอะไร (ชงัก นิดนุง โอ้แม่เจ้า.... คิดอยู่ 3 วิ ก้อตอบไป ว่า ..... แร้นชักแม่ม้ำ 2 สายมาอธิบาย)

คำถามที่ 3 : เศรษฐกิจดี ไม่ดี ดูจากอะไร (เอ๊ะ คิดสิ คิด อยากรุว่าตอบไรมาถามเอง อิอิ)

คำถามที่ 4 : นิด้าเปงของรัฐ หรือ เอกชน (อันนี้ด้วยความโชคดี ผีคุ้ม ระหว่างนั่งเรื่อยเปื่อยกะการเขียนภาษาอังกฤษ นั่งดูวิถีทัศน์ที่บรรยายถึง นิด้าและคณะนี้ จึงได้คำตอบที่ถูกต้อง ที่แรกเข้าใจว่าเปงของเอกชน ดีนะเนี๊ยะเกือบตกม้าตายแร้น)

คำถามที่ 5 : ถ้าคุณเลือกเป็นปลาทะเลคุณจะเปงปลาอะไร(กำ กำ คำถามจิตวิทยาอีกละ..... อืม เออ ปลา "การ์ตูน" คราวนี้ชักมหาสมุทรมาอธิบาย ดีนะเนี๊ยะดู จีโอกราฟฟิกอยู่บ้าง ที่ร๊ากหาว่าติ้งต๊อง กำ ดันนึกออกแค่ปลาอันเน้ ลืมนึกถึงว่าที่ห้อยอยู่ที่คออะ ปลาโลมา 555 ==" ที่ร๊ากบอกว่าเราใจดีเหมือนปลาโลมา เฮ้อออ อีตอนนั้นนึกมะออก ซะนิ)

คำถามที่ 6 สุดท้ายละ : ถ้าเรียนจบจากที่นี้อีกห้าปีจะฝันอยากเป็นอะไร(อะ... อันเน้เตรียมมา กะลังจะเกริ่น ว่าเมื่อห้าปีที่แล้วฝันจะเป้น ผจก. มะทันจะถึงกลางประโยค... อาจารย์ดุว่าอีกห้าปีข้างหน้า (แงๆ มะทันจะฟังเราเรยอะ) เคๆ มะเกริ่นก้อได้ ฮืมมมม มะบอกเหมือนเดิมรอดูกานเองนะ)

รุสึกเหมือนแปปเด่วเอง.... แต่ก้อมะได้ดูนาฬิกาว่าใช้เวลาไปเท่าไร

(คำตอบที่เตรียมมา โครงการต่างที่เคยทำ หน้าที่การงานทำอะไรบ้าง ทำไมๆ ไม่ถามเค้าสักคำ แงๆ) ....

รีบออกมาจากห้อง (ปวดฉี่ๆ อิอิ) พอดีกะคนที่ยืมปากกาไปเอามาคืน (นึกว่าจะไม่ได้คืนซะแร้ว)

ลงลิฟท์....มาเล่าให้ม๋ารี่ฟัง

ป่ะๆ กลับบ้านกานเสร็จสิ้นภารกิจ รอเค้านานมั้ย

ที่เหลือก้อขึ้นอยู่กับโชคชะตา ฟ้าลิขิต.... วันที่ 16/02/09 รุ้ผลๆ จะมาบอกอีกทีน๊า

Mode ::: แอบเอาไดอารี่ของเดียร์มาลง

เมื่อวาน ไปสัมภาษณ์ เรียน ป.โทที่นิด้า

เฝ้ารอวันนี้ 23/01/09 ด้วยใจระทึก

ทั้งเตรียมอ่านหนังสือ ข่าวเศรษฐกิจ เหตุบ้านการเมือง

(ลาพักร้อนด้วย 1 วัน) ก้อเราสมัคร MBA นี่เนอะ

โชคดีได้สัมภาษณ์รอบบ่ายไม่ต้องเครียดตื่นเช้าเลยตื่นมาตอนเก้าโมงก่าๆ

เพราะที่รักที่อุตสาห์ไปเปงเพื่อนตื่นก่อน (เหตุเพราะเราไม่ค่อยรุทางไป ต้องมีเนวิกเกเตอร์ไปด้วย)

ไอเราก้อมัวชักช้าเนอะ (โดนดุเรยว่าเด่วไปมะทัน แฮ่ๆ)

จึงรีบออกจากบ้านตอน 11 โมง.... ขับรถออกมาใจเสียนิดนุง

แว๊กๆ ทะมายรถติดจังฟ่ะ แล้วจะไปถึงกี่โมงกี่ยาม (นึกในใจ)

กัวบ่นไปคนข้างๆ ด่า อิอิ ข้าวปลาก้อยังไม่ได้กิน เซ็งจิตสุดท้าย

ก้อมาถึง ราว เที่ยงหน่อยๆ เอง เพราะรถไม่ได้ติดมากมาย

เฮ้อออ โล่ง แถมได้กินข้าวด้วย กัวสมองมะแร้นนนจวนจะได้เวลาเที่ยงสี่สิบห้า

(เค้าให้ลงทะเบียนก่อนสิบห้านาที)รีบเดินๆ ไปที่ตึก ชั้น แปด (พร้อมกับคนสมัครอีกรวมสิบคน)

ณ เวลาที่ขึ้นลิพท์ไปด้วยกานมาถึงๆ ที่ลงทะเบียน

โชคดีมาก ม๊าก ที่หยิบกระเป๋าตังค์มาด้วย

(เค้าขอดูบัตรประชาชนด้วย โล่งอก มะงั้นคง ต้อง หูดับ ตับไหม้วิ่งลงมาเอา)

ห๊า... เค้าแจกใบอะไรให้ด้วยอะ เวง อะซิ ให้ตอบคำถาม....เปงภาษาอังกฤษ

(หูยยยยยยยยยยย กรุมะได้เตรียมมาเยย สาด) เหงคนอื่นโทรสับ ถามใหญ่เยย

เราอะ ทำไงดีๆ ทอสับก้อมะได้เอามา...... ดนสด อะ เขียนไปสี่บรรทัด

ขณะที่คนอื่นๆ เต็ม A4 Y_Y เศร้าใจ...นั่งรอเวลาเค้ามาเรียกไปสัมภาษณ์....

Ps.เดวมาต่อนะ (มานจะเริ่มยาวละ) เพราะแต่ละคำถาม

Note impress

ห่างหายไปจากบล็อคนี้พอดู เพราะมะค่อยจะมีอารมณ์ที่จะเขียน

เนื่องจากอากาศหนาว อยากนอนอย่างเดียวเรย

แต่ต้องบันทึกซะหน่อย เพราะมีเดือนนี้มีสิ่งสำคัญอยู่หลายอย่าง

วันที่ 8 มกราคม.....วันเกิดนู๋วินนี่

นู๋วินนี่ อายุครบ 4 ครบแร้วววววววววว

อายุเท่ากันระยะเวลาที่ พี่รี่ กะ พี่บุ้ง คบกานเเรยชียวหละ

แต่พี่แม็กนี่ ไม่รุว่าเกิดวันไหน แต่กะว่าจะให้ฉลองพร้อมกะพี่บุ้งนะคัฟ

อีกไม่กี่วัน ก้อจะก้าวเข้าปีที่ 5 ของเรากะพี่บุ้งแร้วนะ

ไวจังเรย เหมือนเวลาที่อยุ่ด้วยกานไม่นานขนาดนั้น

อยู่ด้วยกานทุกวัน นอนกอด นอนก่าย กานทุกคืน

มีไม่ถึงเดือนซะมั้งที่ไม่ได้นอนก่ายกาน กอดกาน

จนบางที เวลาที่อยู่ห้องคนเดียว มองไปมะเจอเดียร์ก้อเหงาขึ้นมาซะงั้น

บางครั้ง เล่นเนท ทำโน้น นี่ โดยที่เดียร์นอนดูทีวีอยู่

โดยที่ไม่ได้คุยกานเรย แต่มองเห็นว่ามีเดียร์นอนอยู่ในห้อง

ก้อรู้สึกอุ่นใจ ไม่เหงานะ มานรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

วันที่ 31 มกราคม ก้อครบ 4 ปี ของเรา

นับเอาวันแรกที่เจอกาน ไปกินข้าวด้วยกานวันแรก

เร็วเนอะ เราจะมีปีต่อไปๆไปเรื่อย เท่ากะอายุนู๋วินนี่

เพราะพี่รี่อยากให้นู๋วินนี่กะพี่แม็ก อยู่กะพี่รี่พี่บุ้งตลอดไปนะคร่ะ

Ps.ตั้งใจจะอัพนิดเดียว อุ่นเครื่องก่อนฉลองวันที่ 31 ไง๋ยาวจัง

เย้ๆ บ้านใหม่ กะร้านของเรา ใกล้ขาเป็นจิงแร้ว Soo Cool