จะได้ไปเที่ยวอีกแร้ว (หละ)

.

.

หลังจากที่พ่อเดียร์ผ่าตัดแร้วอาการดีวันดีตืน

.

หมอสมัยนี้เก่งจังเรย ผ่าตัดเนื้องอกสมอง โดนที่ไม่มีแผลผ่าตัดให้เห็นเรย

.

พ่อเดียร์บอก ผ่าทางจมูกโดยการสอดท่อผ่าตัดเข้าไป โอ้ววววว นับถือๆ

.

แผลน้อยก่าทำจมูกอีกง่ะ เราว่านะ

.

ลูกพี่ลูกน้องม๋าเดียร์ไปทำจมูกเช่นกาน เมื่อวันพุธ แต่เรายังไม่เจอเรย

.

แต่ออกมาน่าจะสวยนะ เพราะน้องเค้าสวยอยู่แร้น ต้องเอารูปก่อนละหลังมาเปรียบเทียบ

.

.

เมื่อวานไปเยี่ยมพ่อเดียร์เร็ว แล้วก็กลับเร็ว เพราะไม่ได้เอารถไป 2 วันแร้ว

.

ไปโดยเอารถไปจอดไว้ที่คิวรถตู้ ขึ้นรถตู้ไปลงมี่อนุสาวรีย์ ต่อแท็กซี่ไปที่โรงพยาบาล สบายๆ

.

แต่สอนให้รู้ว่า เด๋วนี้รถโดยสารต่างๆขับรถกานได้ซิ่งมาก กัวจาอายุสั้นจังเรย แต่ทำไงได้

.

เพื่อความสะดวก และรวดเร็วให้ทันกะยุคสมัย ไปยังงี้แหละดี แถมขากลับได้แวะกินข้าวที่อนุสาวรีย์ด้วย

.

พูดถึงไม่ได้ไปที่อนุสาวรีย์นานแร้วด้วย ผิดหวังง่ะ ข้าวมู๋อบที่อวดกะม๋าเดียร์ว่ากินเมื่อสิบปีได้อร่อย

.

แต่เมื่อวานไปกิน ไม่อร่อยอย่างที่โม้ไว้ เวงกำ

.

วันนี้จาไปกินไรดีหละ

.

.

.

วันนี้ทอไปหาเพื่อนที่อเมริกาด้วย ถามเรื่องว่าจะไปเที่ยวกระบี่ด้วยกานไม๊

.

เพราะเพื่อนม๋าบุ้งจาจองแพคเกจละนะ ไม่แพง แถมยังได้ตั๋วเครื่องบินฟรี

.

เนื่องจากเป็นอภินันทนาการจากเพื่อนที่ทำงานในสายการบิน....เป็นคนออกตั๋วให้จากสวัสดิการ

.

เย้ เย้ เย้ งานนี้ได้ไปอย่างสุดคุ้ม แต่เสียดายเพื่อนรักตอบกลับมาว่าคงไม่ต้องจองให้

.

ไว้เด๋วมาถึงแร้วค่อยว่ากานอีกที ไม่เป็นไร

.

อีกอย่างจองแพคเกจไปยังไม่ได้ระบุวันที่จะไปเรย แต่ก็จองไว้ก่อนละกาน

.

งานนี้ไปกะเพื่อนๆของม๋าบุ้งอีกเช่นเคย ก็สนุกดีแหละ ตื่นเต้น

.

.

ทอไปคราวนี้สั่งของอีกเยอะอยู่ ไม่รุมานจะรำคาญอ่ะป่าว แต่แกมๆบังคับ หิ้วมาให้ได้นะ

.

เพราะไม่งั้นจาไม่ไปรับที่สุวรรณภูมิ ไม่พาทัวร์ด้วย จะบอกให้ อิอิ

.

.

พรุ่งนี้มีโปรแกรมไปกินข้าวที่ร้านเย็นตาโฟเจ้าประจำ กะไปวัดมะขาม

.

เพราะมีป้าๆมานอนที่บ้าน ทำให้มีกิจกรรมครอบครัวที่รอคอย 5 5 5

.

.

เรื่องเยอะ...จริง จริง

เรื่องเยอะ ตามที่บอกจิงๆ เพราะไม่ได้เขียนไดอารี่มาหลายวัน
.
เนื่องจากเว้นวรรคการเข้าอินเตอร์เนต
.
เลยต้องรีบมาถ่ายทอดลงไดอารี่ก่อนที่จะลืม
.
ก่อนจะเขียนก็นั่งนึกๆอยู่นานเหมือนกาน อาศัยว่าเอารูปมาช่วย
.
เพราะจะทำให้นึกออกว่าเราไปทำอะไรที่ไหนมาบ้าง

.

.

.

ศุกร์ที่ 27/02
.
ไม่ได้ไปไหน จนกระทั่งม๋าเดียร์กลับมาจากที่ทำงาน
.
ตอนแรกตั้งใจไปหาร้านเหล้าปั่นกินกะเพื่อนๆใน camfrog แต่ปรากฎว่า
.
ไม่ได้ไปซะงั้น สงกะสัยทางคุงเพื่อนจะเคลียร์ตังเองไม่ได้ เลยยกเลิกไปโดยมิได้นัดหมาย
.
ก็เลยเป็นโอกาสอันดีที่ยกเลิกเพราะเรากะม๋าเดียร์ก็ได้ไปซื้อครีมน่าใสกะกรดผลไม้
.
ที่ร้านหมอตลาดห้วยขวางกันตอน 4 ทุ่มได้ แถมคราวนี้เดียร์มีออเดอร์จากที่ทำงานมาเพียบเลย
.
สงสัยเป็นเพราะว่ามีหลักฐานที่ใบหน้า ไปไหนมีแต่คนทัก ทะมายน่าเนียนขาวใสของม๋าเดียร์อ่ะแหละ
.
ส่วนเรา ดีขึ้นมากมาย จนที่บ้านยังทักเรย ดีใจๆ ถึงตัวจาไม่ขาว แต่น่าขอขาวหน่อยเหอะนะ
.
โดยปกติถ้าไม่จองคิวล่วงหน้าเป็นเดือนนะ ไม่มีทางได้ให้คุงหมดตรวจก่อน 3 ทุ่มแน่นอน
.
ขนาดบางทีเราไปต่อคิวตั้งแต่ 3 โมงเย็น คือรอตั้งแต่ร้านยังไม่เปิด
.
ยังได้หาหมอตอน 2-3 ทุ่มเรย พอสิวหายเรยไม่หาคุงหมอละ ซื้อยาเองดีกว่า ก็น่าใสได้คร่ะ
.
ตอนซื้อยา โอ้วมายด์ก๊อด มีคนไม่รุมาลงคิวหาคุงหมอด้วยอ่ะ พนักงานบอกว่า.....
.
ได้คิวตรวจตอนตี 3 นะคร่ะ คนนั้นร้องตกใจใหญ่เรย สรุปจองคิวไว้มาวันหลังดีกว่า
.
วันเสาร์ที่ 28/2
.
วันนี้ม๋าเดียร์ไม่ไปทำงาน เป็นโอกาสอันดีเพราะว่า วันนี้มีเมนูอาหารครอบครัว
.
เป็นอาหารที่เราอยากกินหลายวันแร้ว ไปกินที่ไหนก็อร่อยไม่ถูกใจเรย
.
นั่นก็คือ “ ข้าวคลุกกะปิ ”
.
พยายามตื่นเช้ามาทำ เนื่องจากนัดกะม่ามี๊ว่าจะทำ ถ้าไม่ตื่นลงมาโดนดุแหง๋มๆ
.
เรามีหน้าที่ผัดข้าว ทอดไข่ แม่ทำหมูหวานกับเตรียมเครื่องที่เหลือ ม๋าเดียร์ช่วยล้างจาน
.
ส่วนคุงป่าปี๊สบายสุดๆ นอนดูทีวี เล่นเกมส์ Sudoku รอกินอย่างเดียว
.
พอผัดข้าวเส็ดไป 1 หม้อ ม่ามี๊บอก ไม่พอหรอกเพราะน้องกินด้วยอีก 2 คน
.
เรยต้องผัดอีก 1 กะทะ
.
กินอิ่มกานไปถ้วนหน้า สบายท้อง แถมอร่อยถูกปากด้วย มะม่วงหน้าบ้านของบอกว่าเปรี้ยวถึงใจม๊ากกกก
.
ถ้าไม่ได้มะม่วงเปรี้ยวแบบนี้ อาจจะไม่อร่อยเป็นแน่แท้
.
ตอนบ่ายทำกิจกรรมครอบครัว ตอนเยงมี meeting เลี้ยงรุ่นกะเพื่อนๆมัธยมที่ปากเกร็ด
.
ตื่นเต้นมาก ไม่เจอกานนานของนานเรยหละ เด๋วมาเล่าพรุ่งนี้ดีกว่า

.

วันอาทิตย์ 1/03
.
ตื่นเช้าเพราะเดียร์มีหน้าที่พาพ่อไปโรงพยาบาลรามาฯ เพราะคุงพ่อเดียร์ต้องผ่าตัดเนื้องงอกที่สมอง
.
พ่อเลือกนอนห้องรวมพิเศษ เพราะพ่อบุ้งบอกว่าไม่อยากให้ลูกเมียมาเดือดร้อนต้องมาเฝ้า

.
แต่เราว่านั่นก็คือเหตุผลนึงนะ แต่มีอีกเหตุผลนึงคือ พ่อเดียร์ชอบอยู่กับคนเยอะๆอุ่นใจประมาณนั้น
.
น่าสงสารพ่อม๋าบุ้งจัง ท่าทางจะกลัวมากเห็นพอคราวนี้ได้ผ่าแน่ๆ
.
หลังจากครวาที่แร้วหมอเลื่อน ดูน่าตาจ๋อยๆไปเรย
.
แร้วก็ไปบุญถาวรซื้อกระเบื้องเพิ่มเอาไปส้งให้ช่าง เหนื่อยอ่ะ
.
อารมณ์เสียอีกต่างหาก เห็นละเกิดอาการเซรงอีกละ ไม่พูดถึงดีกว่า

.
วันจันทร์ 2/03
.
วันนี้วันเกิดพ่อบุ้งด้วย ไม่ได้ฉลองเรย เพราะหมอดันเลื่อนกานผ่าตัดมาเร็วขึ้น 1 อาทิตย์ซะนี่
.
เรยพากันหยุดงาน ตอนบ่ายไปเยี่ยมพ่อที่โรงพยาบาล เซงหาที่จอดรถไม่ได้
.
เค้าให้ขึ้นตึกจอดได้ 4 โมงเย็น เรยต้องไปขับรถวนรอบอนุสาวรีย์ 1 รอบ
.
หิวๆๆๆ ซื้อข้าว ฮอดดอก ที่ 7-11 กินอิ่มมาก แต่พอก่อนกลับก็ไปกินเตี๋ยวเรือที่อนุสาวรีย์อีก
.
แม่ม๋าบุ้งเลี้ยง อิอิ เดินช้อป ได้การ์ตูนมาเรื่องนึง 7 เล่มจบ ม๋าบุ้งได้โคนันเล่มล่าสุด
.
เรายังได้กางเกงเดฟถูกใจ ราคาถูก 1 ตัว วันนี้ตั้งใจจะไปซื้ออีก 1 ตัว คริ คริ
.
ขณะที่เขียนไดอารี่นี้พ่อบุ้งผ่าตัด ไม่รู้ออกมาจากห้องผ่าตัดรึยัง ขอให้คุณพระคุ้มครอง
.
ขอให้ปลอดภัย หายเร็วๆ กลับมาแข็งแรง จาได้กลับบ้านเร็วๆนะคร่ะ
.
เย็นนี้จาไปเยี่ยมอีกน๊า แต่คงไปตอนเยงๆหลังเลิกงานแหละ

.

.

ตะลอนไปวัน วัน

.

.

.

เมื่อวาน เหมือนได้ตะลอนทัวร์เรย

.

ไปเดอะมอลล์ และก็ไปโลตัสด้วย

.

.

ไปเดอะมอลล์กะป่าปี๊กะแม่ ไปโลตัสกะเดียร์

.

กินข้าวไม่หร่อย เพราะราคาแพงเกิน แต่กิงไอติมอาหร่อย เอ๊ะ

.

ต้องเรียกไอศกรีมดีกว่า เพราะดูเหมือนว่า Swensens ใช้ว่าไอติมดูโลโซเกินไป

.

อาหร่อยเพราะม่ามี๊เลี้ยง กิกิ

.

ไปโลตัสกะเดียร์ รู้สึกว่าได้ของมาคุ้มค่ามาก เหมาะกะที่จ่ายตังไป

.

ตัดสินใจถูกแร้วที่ไม่ช้อผคนเดียวที่เดอะมอลล์ ไม่งั้นซื้ออะไรมาไม่รุเต็มไปหมด

.

รีบกลับมาบ้านเพื่อจะดู อาทิตย์ชิงดวง มาทันเวลาดูพอดี

.

สนุกม๊ากกกกกกกก ใกล้จบแร้ว เกียดยัยรังรองจิงๆ พาลเกียดอ้อมไปด้วยเรย

.

แต่แอบซื้อเรื่องย่อมาอ่าน เวงกำ หน้าเดียวก็จบจากในทีวี ไม่ละเอียดด้วย

.

เซงเรย ซื้อมาทะมายก็ไม่รุ จำจนตาย จาไม่ซื้อเรื่องย่อละครตอนฉายใกล้จะจบอีกแร้ว

.

ม๋าบุ้งมาอ่านต้องว่าแน่ๆซื้อมาทะมาย ช่ายยยยยยยป่ะ?

.

.

สบายกาย แต่ ไม่สบายใจ

.

.

เมื่อวานได้แกล้งคนสนุกมากเรย และคนที่ถูกแกล้งไม่ใช่ใครที่หนายยยย

.

ป่าปี๊หรือพ่อของเรานี่เอง 55555

.

เพราะพ่อไม่ชอบกินอาหารฝรั่ง ญี่ปุ่น หรืออาหารแปลกๆ อย่างมากมาย

.

อย่างตอนพาไปกินอาหารญี่ปุ่น พอออกจากร้านก็บอกว่า อย่าได้มาพากินอีกนะ

.

เราก้อเรยพาแม่กะป่าปี๊ไปกิน sizzler ที่ประจำของเราที่อเวนิว แจ้งฯ ที่ที่เรากะม๋าบุ้งชอบไปกิน

.

แกมๆบังคับ แถมมื้อนี้คุงป่าปี๊ต้องใช้ point ในบัตร KTC จ่ายให้ด้วย สบายไปเรยเรา

.

แต่เราบอกว่าเด๋วจะสั่งสเต็กเนื้อหร่อยๆให้กิน แร้วเรา แม่ เดียร์ก้อพากานไปตักสลัดมากินอย่างเอร็ดอร่อย

.

โดนที่พ่อนั่งทำน่าไม่สบอารมณ์ เอาไรมาให้กินก้อไม่กิน รอแต่ของตัวเองที่สั่งไป

.

แต่ก้อดีใจนะ เมนูที่สั่งไปป่าปี๊กินหมดเรย แม่ก้อกินสเต็กปลาหมดจานซะเกลี้ยง แถมบอกว่าปลาเค้าสดดีนะ

.

ส่วนม๋าบุ้งก้อกินสเต็กปลาหมดเหมือนกาน มีแต่เรากินมู๋ไปนิดเดียว เพราะกินสลัดกะซุปเห็ดซะอิ่มเรย

.

ต้องเอาจานเรากลับบ้าน อิ่มจังตังค์อยู่ครบ ไม่สิ point ไม่พอขาดอีก 60 บาท เรยช่วยออกให้

.

งานนี้ point ในบัตรป่าปี๊ จากหมื่นนึงหมดเกลี้ยงเรย เรยขำกานใหญ่ บอกให้ทำยอดใหม่จิ

.

พอออกจากร้านก็มีเสียงบอกว่าไม่ต้องพามากินอีกนะ ได้ยินประโยคนี้อีกแร้ว 5555

.

.

.

น้องที่ทำงานเก่าทอมาเล่าความในใจให้ฟังเกี่ยวกับที่ทำงานว่า โดนเพื่อนๆในที่ทำงานเอาไปเม้าท์อย่างมากมาย

.

จนทำให้ใครหลายๆคนในที่ทำงานไม่พูดด้วย

.

เราก้อได้แต่ปลอบใจไปว่าอย่าไปสนใจเรย คนพวกนี้เค้าคงไม่สามารถทำอะไรเราได้หรอก ถ้าเราไม่สนใจซะอย่าง

.

เค้าเอาเราไปพูดไงก้อช่างเค้า เรารู้ตัวเราดี ว่าเราไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน หรือทำร้ายใคร

.

ให้นึกซะว่าเค้าคงอิจฉาเรา รึไม่ก้อคงมีปมด้อยอ่ะหละ ถึงพยายามพูดใส่ความคนอื่นเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดี ประมาณนั้น

.

ตอนเราอยุ่ก้อไม่ใช่ถึงกับว่าจะราบรื่นนัก เพียงแต่ว่าเราวางตัว คุยกะทุกคน ไม่ว่าเค้าจะคิดไงกับเรา

.

ถึงแม้ว่าเราจะเห็นในสิ่งที่น้องคนที่ชอบนินทาใส่ร้ายคนอื่นต่อน่าต่อตาก็ตาม

.

เพราะเราเชื่อว่า.......

.

ไม่มีใครในโลกนี้ที่เกิดมา Perfect หรอก แม้แต่ตัวเราเองก็ตามเถอะ

.

ถามว่าเคยไม่ชอบใครไม๊ ก็เคย นินทาคนอื่นก็เคย โกหกก็เคย มานไม่แปลกหรอกถ้าจะมีใครเป็นแบบนั้น มานเป็นเรื่องธรรมชาติ

.

แต่ถ้าสิ่งที่เราคิด ที่เราทำ ไม่ได้ไปทำให้ใครเดือนร้อน หรือเกิดความทุกข์ ก็เก็บไว้ในใจพอ

.

แร้วก้อ เลือกคบแต่สิ่งที่ดีๆของแต่ละคน ไป เราก็สามารถที่จะอยู่ได้อย่างสบายใจในทุกๆที่ ทุกสถานการณ์

.

สิ่งไหนที่ไม่ดีเราก้อพยายามอย่าไปใส่ใจ เราเชื่อว่าคนเราทุกๆคน ย่อมจะมีสิ่งดีๆอยู่ในตัวเองทุกคน

.

ฉะนั้นเราก็ต้องเลือกคบสิ่งที่ดีๆของเค้า เราก็จะสบายใจเอง จิงม่ะ

.

น้องที่ทอมาคุยด้วยก็ขอบคุณเราใหญ่เรา บอกว่าคุยกะเราสบายใจขึ้นตั้งเยอะ

.

เราก้อบอกไปว่าไม่เป็นไร ในใจดีใจต่างหากที่น้องยังคิดถึงกัน

.

ส่วนตัวเราเอง เพิ่งเกิดเรื่องไม่สบายใจอย่างแรงไปมาด ก็ยังทอไปคุยกะเพื่อนมาเรย

.

การมีเพื่อนคุย เพื่อนระบาย ถึงแม้ว่าบางทีเพื่อนจะปลอบใจเราได้ไม่มากก็ตาม

.

เราก็ดีขึ้น สบายใจขึ้น แร้วหละ จิง ๆนะ

.

.

อารมณ์เดิม...เดิม

เมื่อวาน หลังจากที่เสียความรู้สึกไปมากๆ จนถึงขั้นอาการฮีทขึ้นในใจ

.

เดียร์ก้อพาลเป็นไปด้วย รึอาจจะมากกว่าเราด้วยซ้ำ

.

เดียร์ก้อเรยอยากกินเบียร์หลังเลิกงาน แต่เราอ่ะกิงแกงส้มที่ป่าปี๊ทำซะอิ่มละ

.

จังหวะเดียวกะที่เพื่อนทอมาชวนไปกินส้มตำ แต่เราพึ่งกินมาเมื่อคืนวันอาทิตย์เอง เรยขอเป็นร้านอื่นได้ไม๊

.

ชื่อร้าน กินลม ชมบึง เมื่อก่อนเป็น คันทรีเพลส อาหารอร่อยมาก สั่งเอากลับมากินบ้านบ่อยๆ

.

คุงเพื่อนก้อตกลง กินหลายอย่างมากเรยอ่ะ

.

ต้มแซบเอ็นหมู ทอดมันกุ้ง หมูมะนาว กุ้งเผา ละก้อเนื้อโคขุน แต่เนื้อนี่เรากะเดียร์ไม่กิงอ่ะ

.

สรุปเมื่อวานไม่ได้กินข้าวเยงเรย ดีใจ เป็นอีกวันที่พยายามกินน้อยๆ รู้สึกอิ่มกะลังดี ไม่อึดอัด

.

แต่กลับมาบ้าน กินยาคูลไปอีก 2 ขวด

.

.

ย้อนไปเมื่อเสาร์อาทิตย์ ไม่ได้ไปไหนเรย เสาร์อยู่บ้าน วัยอาทิตย์ไปบ้านแม่คุงเดียร์

.

ว่างจัดเรยไปซื้อยาย้อมผมให้ร้านฝีมือแม่ม๋าบุ้งทำให้ สวยดี แต่อยากให้ออกมากก่านี้อ่ะนะ

.

ตอนบ่ายๆเรยไปดูบ้าน ไม่คืบหน้าเท่าไหร่ ปูกระเบื้องยังไม่เสร็จสักที

.

ดูบ้านเสร็จ เกิดอาการเซรงขึ้นมาสุดๆ อาจจะหยุดภาระกิขจนี้ไปโดยปริยาย

.

ตั้งใจไว้แร้วหละว่า จะไม่ยุ่งแร้ว จิงๆ

.

ตอนเย็นไปเดินตลาดนัดใหญ่ในเมืองทอง คนเยอะม๊าก

.

รถก้อเยอะ ร้อนก้อร้อน อารมณ์ก้บ่อจอย

.

เรยไม่ได้อะไรติดมือเรย กินอาไรเล่นๆนิดๆหน่อยแค่นั้น

.

.

คุงเพื่อนรักทอมาจากเมกา สอบถามเรื่องสวยงาม งงกะมาน ตอนอยู่ไทยด้วยกานไม่สนใจ

.

พอตอนนี้เกิดจะแต่งขึ้นมาซะเปรี้ยวปรี๊ดเรย เรางิตามไม่ทัน

.

สงสัยตอนมานมาคงได้พากานตะเวนทำสวยแน่ๆงานนี้

.

ต้องเก็บตังค์เท่าไหร่จะพอทำสวย เที่ยว กิน ละงานนี้

.

.

การเสียความรู้สึกไปแร้วนี่มานยากที่จะกลับมารู้สึกดีๆจิงๆนะ

.

แต่ยิ่งเซงไปใหญ่ ถ้าเค้าไม่ได้รับรู้เรยว่าได้ทำให้ใครเสียความรู้สึกไป ซุปเปอร์เซง !!

เสียความรู้สึกจิง...จิง (ว่ะ )

ไม่เข้าใจว่ะ (ขอหยาบคายหน่อยเห๊อะ)

.

แต่บางทีมานไม่ต้องจำเป็นต้องเข้าใจใครหรอกจิงไม๊ คนละคนกาน แต่เซงมาก

.

นอยส์ว่ะ ผิดหวัง รุสึกแย่ บอกไม่ถูก

.

ธรรมดาคนเราคิดไม่เหมือนกาน เราให้เค้าเต็มร้อย แต่พอเค้าคืนให้เรามาไม่เท่ากะที่เราให้เค้า ก็ต้องเสียใจ

.

คือว่า ที่เค้าให้เรามาไม่ถึงครึ่งที่เราให้เค้าไปด้วยซ้ำ มานก้อเรยเซงๆๆๆๆ ม๊าก

.

ทำไรไม่ได้ ต้องเก็บมานไว้ในใจแบบนี้แหละ ช่างหัวมาน

.

ต่อไปนี้ก็จะไม่สนใจแร้วเหมือนกาน ใครจะเป็นไงก้อตามแต่

.

อย่ามาว่ากุใจดำก้อแร้วกาน....ช่วยไม่ได้คนเราเจ็บแร้วจำ

.

ใครจามานั่งเสียความรู้สึกบ่อยๆ ซ้ำๆซากๆ มีหัวใจเหมือนกาน

.

ที่ผ่านมาไม่ใช่ไม่ได้รู้สึก ไม่ได้รับรู้ ว่าคิดยังไง แต่ก้อพยายามที่จะไม่สนใจแร้ว

.

ความรู้สึกคนเรามีขีดจำกัด ไม่แคร์กานก้อไม่เป็นไร ช่วยเหลือตัวเองได้ว่ะ

.

ไม่จำเป็นต้องแคร์กานแร้วแบบนี้ เพราะว่าไม่พูดมาก็เยอะพอแร้ว

.

พูดแค่ทีเดียวพอ ไม่อยากให้เป็นปัญหาใหญ่ หวังว่าคงเข้าใจนะ

.

รู้ว่าอยู่ในฐานะอะไร แต่มันมากไปก็ไม่ไหว จิง จิง

.

.

ตลก...จัง

นู๋วินนี่มีผ้ากันเปื้อน ฝีมือพี่รี่ตัดเอง เวลากินข้าวจะได้ไม่รำคาญขนชอบเข้าปาก

.

.

เมื่อวานที่ชวนไปเดอะมอลล์ บางแค ไปดูงานเกษตรอารายก็ไม่รุ้

.

ก่อนไป ป่าปี๊พาไปกินข้าวหมูแดงเป็นมื้อเที่ยง ชื่อร้าน หมูทำอะไรก็อร่อย แต่เป็นมื้อเช้าของเรา

.

แต่พอไปกินเห็นบ่นกานว่าไม่อร่อยเหมือนก่อน อันนี้ไม่แน่ใจว่าลิ้นเพี้ยนกานไปเองป่าว เพราะเราว่าก้ออร่อยดีนะ

.

เรากินข้าวหมูแดงจานเดียว ส่วนป่าปี๊กะแม่กินข้าวหมูแดงกานคนละ 1 ต่อกระเพาะปลาอีกกานคนละ 1

.

ส่วนเราซื้อกลับบ้าน 2 ถุง เผื่อม๋าบุ้ง 1 ถุง

.

.

.

ที่ตลกคือ พอออกจากร้านข้าวหมูแดง ป่าปี๊ก็ขับไปเดอะมอลล์ด้วยความมั่นใจ.

.

เดินขึ้น เดินลงอยู่นาน หลายรอบ จนทนไม่ไหวต้องไปถามประชาสัมพันธ์ว่าที่เค้าจัดงานอ่ะอยู่ชั้นไหนแน่

.

ตลกมากมาก พนักงานบอกว่า จัดที่เดอะมอลล์บางแคคร่ะ .

.

งงสิ นี่ไม่ใช่เดอะมอลล์บางแคหร๊า เวงกำ ขำกานตายเรยงานนี้ เพราะนี่คือเดอะมอลล์ท่าพระ 555

.

หลังจากนั้นป่าปี๊ขี้เกียจขับรถเรย ต้องเป็นเราขับต่อซะงั้น

.

นี่ถ้าเราไม่ไป สงสัยพากานกลับบ้านเรยแหง๋ๆ

.

ไปถึงเดอะมอลล์บางแค รีบพากานจั้มๆเข้างานแบบกลัวว่าผิดเดอะมอลล์อีก

.

งานเล็กม๊ากๆ ได้แค่ปุ๋ยใส่บัวหน้าบ้าน กะ อาหารแพคของ ซีพี แค่นั้นเอง

.

แต่ว่างานนี้มีแมวด้วยนะ น่ารักม๊ากๆ อยากได้ลูกแมวอีกแร้วเรา รอบ้านใหม่เส็ดก่อน

.

จาหาน้องแมว รึ ไม่ก้อน้องม๋า มาเพิ่มอีก เอาให้วิ่งเต็มบ้านเยย.

.

นึกถึงบ้าน ไม่ได้ไปดู 2 วันละ ไม่รู้จาเริ่มปูกระเบื้องวันไหน

.

คงได้ไปดูวันเสาร์แน่ๆเรย.....เพราะม๋าบุ้งไม่อยู่

.

ไปอบรมที่พัทยา 2 วันแน่ะ วันนี้ กะ พรุ่งนี้ ขี้เกียจตามไปเที่ยวร้อนมากมาย เบื่อจัง

.

.

Ps.อยากไปเที่ยวสักที แต่ไม่รุจาไปไหนดี แถมยังขี้เกียจออกจากบ้านด้วย

.

เดียร์บุ้งได้บัตรหนังเมเจอร์ฟรีมาตั้งหลายที่ ยังไม่ได้ไปดูเรย เพราะเห็นโปรแกรมละ ไม่อยากดูง่ะ

.

.